Nr. rachunku bankowego do wpłat:

 51 8200 0008 2001 0011 5544 0001
             BS Krasnystaw, o/Gorzków

 

pod tytul lprDSC05884 lpr2

Gmina Gorzków przystąpiła do opracowania
Lokalnego Programu Rewitalizacji. Przesłanką do przystąpienia
do opracowania niniejszego dokumentu był fakt, iż na terenie Gminy
występują obszary o cechach właściwych dla obszarów zdegradowanych, na których
występują negatywne zjawiska o charakterze społecznym, gospodarczym, środowiskowym oraz przestrzenno-funkcjonalnym. Na chwilę obecną Gmina nie posiada Lokalnego Programu Rewitalizacji.

        Opracowany w ramach projektu Program stanowić będzie podstawę do ubiegania się o dotację z funduszy UE przy realizacji projektów rewitalizacyjnych, w tym z RPO WL na lata 2014-2020 oraz programowania finansowania przedsięwzięć rewitalizacyjnych ze źródeł własnych wnioskodawcy i podmiotów zaangażowanych w jego opracowanie i realizację.

Rewitalizacja jest procesem zmierzającym do wyprowadzania ze stanu kryzysowego obszarów zdegradowanych, prowadzonym w sposób kompleksowy, poprzez zintegrowane działania na rzecz lokalnej społeczności, przestrzeni i gospodarki. Lokalny Program Rewitalizacji umożliwi Gminie odpowiednie prowadzenie skoncentrowanej terytorialnie oraz przemyślanej rewitalizacji.

Projekt Systemowy "Masz Szanse"

Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Gorzkowie w 2010 r. realizuje projekt systemowy pt:

"Masz szansę".

Projekt realizowany jest w ramach Priorytetu VII "Promocja integracji społecznej", Działanie 7.1 "Rozwój i upowszechnianie aktywnej integracji", Poddziałanie 7.1.1 "Rozwój i upowszechnianie aktywnej integracji przez ośrodki pomocy społecznej", Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007 - 2013. Projek jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.

 

Celem ogólnym projektu jest zwiększenie aktywności zawodowej osób bezrobotnych i koszystających ze wsparcia Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej  w Gorzkowie

 

Cele szczegółowe:

- zwiększenie motywacji do działania i wiary we własne siły

- zwiększenie zdolności komunikacyjnych uczestników projektu

- zwiększenie kwalifikacji zawodowych i zdobycie umiejętności umożliwiających wejście/powrót na rynek pracy

- upowszechnianie aktywnej integracji i pracy socjalnej

 

Uczestnikami projektu systemowego realizowanego przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Gorzkowie mogą być osoby:

a) zamieszkujące na terenie Gminy Gorzków

b) zarejestrowane w Powiatowym Urzędzie Pracy

c) bedące klientami Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Gorzkowie

d) zagrożone wykluczeniem społecznym

 

Rekrutację przeprowadzą pracownicy socjalni oraz kierownik GOPS

 

Projekt obejmuje zadania z zakresu aktywnej integracji, które zostaną uzgodnione indywidualnie z klientem. Uczestnicy projektu zostaną objęci kompleksowym wsparciem poprzez zastosowanie narzędzi w postaci kontraktów socjalnych i instrumentów aktywnej integracji.

 

Szczegółowe informacje o projekcie: GOPS, ul Główna 9, 22- 315 Gorzków, Tel. kontaktowy 846838506.

      

gops.gorzkow.eu

 

Dzieje Gorzkowa

 

               Dzieje Gorzkowa.

 

Gorzków jest jedną z najstarszych miejscowości Województwa Lubelskiego. Pierwsze wzmianki w żródłach pisanych pochodzą z roku 1359. Znajdują się w traktacie granicznym między Królestwem Polskim a Litwą. W imieniu chełmskiego bojarstwa wystąpił wówczas Andrzej z Gorzkowa. Traktat jest ważnym źródłem do dziejów regionu, odzwierciedlającym w znaczny stopniu średniowieczną granicę polsko-ruską. Gorzków należał wówczas do ziemi chełmskiej, a miejscowi bojarzy i chłopi wyznawali prawosławie. Dopiero Ludwik Węgierski w roku 1377 zorganizował wyprawę na Ruś i ostatecznie wcielił ziemię chełmską do Królestwa Polskiego.

mikolaj_traba.pngDalsza integracja tych terenów z Koroną nastąpiła w czasach panowania Władysława Jagiełły.  Fundatorem pierwszej budowli sakralnej w obrządku katolickim na przełomie 1403/1404 r. był Mikołaj z Sandomierza herbu Trąby, spowiednik i doradca króla, od1403 r.  podkanclerzy wielki koronny, późniejszy arcybiskup gnieźnieński i pierwszy prymas Polski. Fakt ten potwierdza także dokument z 24 czerwca 1404 roku wystawiony przez Stefana - biskupa Chełmskiego dla Mikołaja - podkanclerzego wielkiego koronnego i właściciela wsi Gorzków z prawem zamiany dziesięciny snopkowej na pieniężną. Arcybiskup halicki Jakub Strepa wydał mandat na konsekrację kościoła parafialnego w Gorzkowie. Miejscowa tradycja podaje, że Mikołaj z Sandomierza herbu Trąby był pierwszym proboszczem parafii, tymczasem  polski kandydat na papieża (wysuwany do tej godności na soborze w Konstancji 1414 - 1418)  był właścicielem wsi, fundatorem parafii i współorganizatorem struktur kościoła katolickiego na ziemi chełmskiej. Tytuł prawny potwierdza przywilej królewski spisany w Wiślicy dnia 19 sierpnia roku 1406, w którym wymieniono także uprawnionych spadkobierców Mikołaja z Sandomierza: siostrę przyrodnią Jachnę z jej drugim mężem Paszkiem oraz dzieci z obu jej małżeństw. Dokładne wytyczenie granic dóbr nadanych Mikołajowi z Sandomierza opisuje następny dokument królewski, podpisany w Żukowie 26 sierpnia 1406r. Wyznaczeni tymi dokumentami spadkobiercy Mikołaja z Sandomierza stali się protoplastami rodu Gorzkowskich herbu Tarnawa, wieloletnich dziedziców Gorzkowa.

W XV – XVI wieku Gorzków oraz okoliczne wsie (Wielkopole, Chorupnik, Czysta Dębina) stanowiły gniazdo rodowe Gorzkowskich herbu Tarnawa (potomstwo Jachny i Paszka). Byli to przedstawiciele średniozamożnej szlachty ziemskiej. Pod względem administracyjnym obszar należał do województwa ruskiego. Gorzkowscy dostarczali wielu solidnych urzędników powiatowi krasnostawskiemu i chełmskiemu. Podsędkami i pisarzami sądu ziemskiego chełmskiego, byli:  Krzysztof Gorzkowski, pisarz ziemski chełmski, 1423 r., Piotr Gorzkowski (nazywany także Żyrnicki), podsędek w latach 1460-1463, Piotr Gorzkowski, podsędek w l. 1483-1488, Jan Gorzkowski, podsędek w l. 1489-1490, Jan Gorzkowski, pisarz w l. 1492-1497, Jakub Gorzkowski, pisarz w l. 1503-1506, Krzysztof Gorzkowski, pisarz w l. 1517-1544.W rodzie Gorzkowskich najwyższą pozycję społeczną osiągnął Piotr Gorzkowski, który w latach 1557-1558 był podsędkiem chełmskim, zaś w latach 1565-1600 sędzią ziemskim chełmskim.

Okres Rzeczypospolitej Obojga Narodów (od 1569 roku) w dziejach Gorzkowa należy uznać za czas niebywałego prosperity. Warto podkreślić, że przemożny wpływ na rozwój tych terenów wywierał Jan Zamoyski, starosta krasnostawski, a przede wszystkim kanclerz i hetman wielki koronny w czasach panowania Stefana Batorego i Zygmunta III Wazy. Właśnie w granicach powiatu krasnostawskiego hetman założył prywatne miasto Zamość, ważny ośrodek kultury i punkt strategiczny (twierdza zamojska). Pod protektoratem potężnego magnata zaczęły rozwijać się talenty i fortuny rodów Źókiewskich i Sobieskich. Z Żółkiewskimi (dwie linie: herbu Lubicz i Bończa) najprawdopodobniej skoligaceni byli Gorzkowscy. W ogólności, okolice te zamieszkiwała liczna szlachta rolnicza, czynnie uczestnicząca w życiu publicznym i wojskowym. Majątki na skutek dziedziczenia i mariaży małżeńskich ulegały znacznemu rozdrobnieniu. Tarnawici Gorzkowscy pozostawali właścicielami, a następnie współwłaścicielami gorzkowskiego klucza majątkowego do ostatniej ćwierci XVII w. Ostatnimi właścicielami Gorzkowa z rodziny Gorzkowskich byli: Wiktoryn Gorzkowski, zmarły około 1670 r. i jego synowie Jacek i Kazimierz.Z początkiem XVII wieku wśród właścicieli Gorzkowa figuruje Jakub Sobieski, ojciec przyszłego króla Jana III Sobieskiego. W posiadanie dóbr wszedł poprzez związek małżeński z Zofią Daniłowiczówną, która wniosła w posagu rozległy majątek Żółkiewskich, w tym skrawek Gorzkowa. 

Aktywna szlachta przejmowała także najnowsze prądy umysłowe płynące z Zachodu. W 1568 posesjonaci z Gorzkowa spustoszyli drewniany kościół i wypędzili plebana Marcina. W miejsce świątyni utworzono zbór kalwiński. Dopiero kontrreformacja w czasach Zygmunta III Wazy przyniosła nawrót szlachty na katolicyzm. Zjawisko o charakterze ogólnokrajowym znalazło swoje odzwierciedlenie również w Gorzkowie. W 1623 roku Stanisław Gorzkowski rozpoczął budowę kościoła katolickiego. Nowym proboszczem został Stanisław Skrzynna - wikariusz z kolegiaty lubelskiej. Prace zakończono w 1647 roku, a konsekrował go bp Mikołaj Świrski. Przy kościele znajdował się również parafialny cmentarz. W czasie budowy kościoła, w 1638 roku proboszcz w Krasnymstawie ks. Czarnotorski oskarżył Jakuba Sobieskiego - dziedzica Chorupnika, że będąc luteraninem zabrał grunta kościoła chorupnickiego, dokumenty ukrył, a samą swiątynię rozebrał i wybudował z niej oborę. Trybunał Koronny dla Małopolski w Lublinie powołał do wyjaśnienia sprawy specjalną komisję świecko-duchowną. Ustalono, że Sobieski ma w ciągu 3 lat wystawić w Chorupniku nowy kościół wraz z plebanią. Sobieski odwołał się od werdyktu i ostatecznie sprawę zakończył ugodą z ks. Markiem Rybułowiczem - nowym plebanem w Gorzkowie, budując kaplicę w Chorupniku

Upadek Rzeczypospolitej w połowie XVII w. dotkliwie odczuli mieszkańcy Gorzkowa. Prawdopodobne, że w 1649 roku ziemię gorzkowską pustoszyli kozacy Bohdana Chmielnickiego, który oblegał wówczas Zamość. W kilka lat później rabowali tutaj Szwedzi Karola X Gustawa. Chłopi chronili się w lasach, a zamożniejsza szlachta uciekała do Zamościa. Wojny przyniosły znaczne wyludnienie i upadek gospodarczy. Świetność okolicy próbował odbudować Jan III Sobieski, który uwielbiał wypoczywać w rodzinnym, położonym niedaleko od ziemi gorzkowskiej majątku Pielaszkowice, posiadał także dobra w samym Gorzkowie. W literaturze przyjęte jest  stanowisko, że z inicjatywy Jana Sobieskiego w roku 1689 w Gorzkowie doszło do lokacji miasta. Twierdzenie to nie znajduje pełnego potwierdzenia źródłowego. Brakuje bowiem podstawowego świadectwa w postaci przywileju lokacyjnego. W księgach Metryki Koronnej znajduje się jedynie przywilej na jarmarki wystawiony „miasteczkowi Gorzków” 7 III 1690 r. Wobec braku przywileju lokacyjnego o podjęciu przez Sobieskiego inicjatywy założenia miasta świadczy miejski układ urbanistyczny Gorzkowa oraz przywołany przywilej na prawo odbywania jarmarków z 1690 r. Niezależnie od faktycznego statusu prawnego, w ciągu kilku lat działalności Sobieskiego powstało na tym terenie miasteczko o charakterze rolniczo – targowym, założone na planie otwartym, z czworobocznym rynkiem i czterema ulicami wychodzącymi z jego narożników. Do Gorzkowa masowo zaczęli napływać Żydzi. To osadnictwo popierała miejscowa szlachta, bo była zainteresowana ożywieniem gospodarczym. W latach 90. XVII w. Jan Sobieski sprzedał Gorzków wraz z okolicznymi miejscowościami Wielopolem, Waśniowem, Dąbiem i Chorupnikiem senatorowi Janowi Braunschweigowi. Jego syn Rudolf sprzedał Gorzków Ottonowi Filkierzampowi. Kolejni właściciele Gorzkowa to Szembekowie i od 1783 r.Darowscy.

Po III rozbiorze Rzeczypospolitej w 1795 roku Gorzków znalazł się pod kontrolą Austrii. W tym samym roku ks. Jan Wierzbicki, kanonik smoleński i dziekan krasnostawski oraz turobiński, poświęcił nowy cmentarz gorzkowski, wybudowany przy drodze do Wielkopola, naprzeciw wsi Zamostek. Cmentarz funkcjonuje do dnia dzisiejszego. Również w tym czasie staraniem proboszcza Wężyka wybudowano przy kościele murowaną dzwonnicę. W roku 1809 Gorzków został włączony do Księstwa Warszawskiego. Powstała też szkoła początkowa (1810 r.). Dwa lata później miasto zniszczył pożar, przestał również egzystować miejscowy szpital. Najpewniej miało to związek z odwrotem resztek Wielkiej Armii Napoleona spod Moskwy, bądź wkraczaniem wojsk moskiewskich na te tereny. Ostatecznie na mocy postanowień kongresu wiedeńskiego powstało Królestwo Polskie, a Gorzków znalazł się administracyjnie w granicach powiatu krasnostawskiego w województwie lubelskim.

W roku 1827 Gorzków liczył 46 dymów i 301 mieszkańców, w 1861 roku było 38 dymów i 378 mieszkańców. (W tej liczbie 218 Żydów). Istniała synagoga i młyn. Okoliczna szlachta i chłopi licznie wzieli udział w powstaniu styczniowym. Po reformie uwłaszczeniowej z 1864 roku pojawił się nowy element w życiu wsi: samorząd wiejski, a Gorzków stal się centrum administracyjnym o charakterze lokalnym. W roku 1869, za patriotyczną postawę mieszkańców w ostatnim powstaniu car Aleksander II pozbawił miejscowość praw miejskich. Degradacja nie miała większego wpływu na rozwój osady. W roku 1877 mieszkało w niej już 705 osób (w tym 467 Żydów). Mieszkańcy po raz kolejny uaktywnili się podczas rewolucji 1905 roku. Kilku chłopów z sąsiedniej wsi Zamostek zostało aresztowanych za działalność antycarską. Bezpośrednio przed wybuchem I wojny światowej w Gorzkowie było 1300 mieszkańców, a zdecydowaną przewagę miała ludność wyznania mojżeszowego. W 1914 roku osada została zajęta przez Austriaków. Kiedy klęska Niemiec w 1918 roku stała się oczywistością miejscowa ludność rozbrajała odziały Wehrmachtu. 

Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę w 1918 roku Gorzków zachował status podstawowej jednostki administracyjne (gminy). Według spisu z 1921 roku było w nim 691 osób, w tym 434 żydów i 257 katolików. W 1922 r. wzniesiono murowany budynek z arkadowym wejściem. Urząd Gminy znajduje się w nim do teraźniejszości. W okresie dwudziestolecia międzywojennego w Gorzkowie działały partie polityczne (ludowcy, endecja, komuniści). Rozwijała się oświata o charakterze podstawowym i formy spółdzielczości. W 1920 roku w Gorzkowie powstała parafia polskokatolicka, a w latach 1927 – 1929 wzniesiono murowany kościół na planie krzyża łacińskiego.

Patriotyzm miejscowej ludności był wystawiony na kolejną próbę podczas II wojny światowej (1939 – 1945). Był to czas okupacji nazistowskiej (niemieckiej) i sowieckiej (rosyjskiej). Niemieccy hitlerowcy całkowicie wymordowali ludność żydowską. Organizowane masowe rozstrzeliwania i wywózki do obozów zagłady. Diaspora żydowska w Gorzkowie przestała istnieć. Ocaleli tylko nieliczni jej przedstawiciele, głównie dzięki pomocy miejscowej ludności. Na ziemi gorzkowskiej działał silny ruch oporu, przede wszystkim oddziały ZWZ-AK i BCh. Dowódcą obwodu AK w powiecie krasnostawskim był kpt. Franciszek Jarocki "Jaćwing" z Borowa w ziemi gorzkowskiej. W roku 1965 postawiono w centrum Gorzkowa pomnik ku czci poległych w czasie II wojny światowej. W 1990 tablicę pamiątkową zamieszczono w kościele św. Stanisława.

Po 1945 roku nie powiodły się pomysły władz w zakresie kolektywizacji i spółdzielczości. W 1975 roku Gorzków znalazł się w obrębie województwa zamojskiego, co było swoistym „novum” zerwaniem wielowiekowych związków z ziemią krasnostawską. Tradycyjny porządek przywróciła dopiero ostatnia reforma administracyjna z 1999 roku. Negatywnym zjawiskiem ostatnich dziesięcioleci był natomiast stały odpływ ludności w poszukiwaniu pracy. O ile w 1961 roku w Gorzkowie mieszkało 500 osób, to w 1978 było już tylko 381. Negatywny trend utrzymuje się do dnia dzisiejszego.

Realizacja Projektu.

  • Regulamin rekrutacji.

      REGULAMIN REKRUTACJI I UDZIAŁU W PROJEKCIE ,,Do sukcesu przez sport” § 1 Postanowienia ogólne 1. Niniejszy regulamin określa zasady rekrutacji i udziału kobiet w projekcie realizowanym w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, Priorytet VII Promocja integracji społecznej, działanie 7.3...

    Czytaj więcej...

  • Ogłoszenie

    Informujemy, że w dniu 18-12-2010 r. (sobota), o godz. 11-tej w Centrum Społeczno-Kulturalnym w Gorzkowie Osadzie rozpoczną się warsztaty z psychologiem w ramach projektu "Do sukcesu przez sport". Uczestników projektu zapraszamy do uczestnictwa w spotkaniu. Przewidziana przerwa na kawę i ciastka,...

    Czytaj więcej...

  • Zajęcia z gry w piłkę nożną.

    Projekt "Do sukcesu przez sport", współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego zakłada realizację 64 h. zajęć z zakresu gry w piłkę nożną. 32 na boisku o sztucznej nawierzchni i 32 na hali piłkarskiej. Zajęcia na boisku o sztucznej nawierzchni przy...

    Czytaj więcej...

  • Rozdanie zestawów promocyjnych.

    W dniu 10 września 2010 roku w Centrum Społeczno-Kulturalnym w Gorzkowie Osadzie odbyło się spotkanie uczestników projektu "Do sukcesu przez sport" z Januszem Cichoszem- wójtem Gminy Gorzków. Obecni byli także Piotr Cichosz - koordynator projektu oraz Leszek Dwoucha - trener piłkarzy "Zrywu"...

    Czytaj więcej...

  • Lista osób zakwalifikowanych

      Lista osób zakwalifikowanych do uczestnictwa w projekcie "Do sukcesu przez sport".   Michał Andrzejczak Kamil Koziel Grzegorz Stanisław Magdziarz Patryk Frączek Marcin Jan Rozesłaniec Mateusz Golec Bartłomiej Dworucha Paweł Szymczuk Krzysztof Niezgoda Damian Stępniak Mariusz Kuźmicki Dawid Zbigniew...

    Czytaj więcej...

  • do sukcesu przez sport - rekrutacja

    Spotkanie rekrutacyjne dotyczące udziału kobiet w projekcie  " Do sukcesu przez sport" odbyło się w dniu 14 lipca 2010 roku w Centrum Społeczno-Kulturalnym w Gorzkowie Osadzie. Projekt jest współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego

    Czytaj więcej...

Linki

 

Instytut Wsparcia Organizacji
Pozarządowych

zrealizował projekt
„Wspieraj lokalnie”
we współpracy z
PITax.pl Rozliczenie PIT

NAJNOWSZE ZDJĘCIA...

//